zondag 21 juli 2019

Pelgrimeren in het Oldambt - Heiligerlee

Vandaag op Struun vlak bij huis.
Namelijk in Heiligerlee.
We volgen daar een zogenaamde pelgrims wandeltocht.
wandelingen uitgezet in onze provincie. 

Vandaag dus Heiligerlee.


Ofwel pelgrimeren in het oldambt.
Met de App Viewranger , zijn deze pelgrimstochten makkelijk te downloaden op je telefoon , zodat je de route kan volgen op je smartphone.


En het feit wil dat deze rondwandeling bijna langs ons huis loopt.
We hoeven dus niet eerst met de auto naar een startpunt te rijden. 
Rond de klok van 10;30 hebben we dan ook onze wandelschoenen gestrikt en stappen we de achterdeur uit , om Heiligerlee eens te verkennen.

Via de kloosterlaan , kloostergang en een stukje Bovenburen komen we langs
dit gebouw. Het ziet eruit als een soort van kleine fabriek , maar wat het precies is geweest ???
Geen idee. kan er ook niets over vinden op het internet.



Wellicht dat iemand hier het antwoordt wel op weet ?

Schuin tegen over "onbekend gebouw" staat voormalig cafe Hessenbril.
Een historisch pand wat in de loop der jaren al veel heeft meegemaakt.
2 x een grote brand ( 1932 & 2007 ) en vanaf September 2017 zat hier een bloemenhuis en theezaak.
Met nadruk op zat.... Helaas is dit er niet meer.


Jammer het pand en locatie ogen zeer geschikt voor een horeca bestemming.

Wij lopen verder over het fietspad trekweg.
Waarvan ik vermoed dat hier vroeger de paarden en/of mensen hebben gelopen die boten door  de rensel hebben getrokken.
Achterlangs de voormalige steenfabriek "de Concurrent"


Einde trekweg rechtsaf richting de Graaf Adolf Kapel.
Waarin zich nu de ned herv gemeente Heiligerlee en Westerlee gevestigd heeft. 


Mooie kleine kerk die een keurig onderhouden indruk geeft


Verder langs de provinciale weg richting het klokkengieterij museum.


Ook zeker een kijkje waard , mocht je eens een keer hier in de buurt zijn.



En dan een kleine 100 meter verder de plek waar Heiligerlee wereld beroemd mee is in Nederland.


het gedenkteken (monument)  ter nagedachtenis van de Slag bij Heiligerlee


Hier zou dan de 80 jarige oorlog zijn begonnen volgens 
de Nederlandse geschiedschrijving.


Neemt niet weg dat het ook een heerlijk plekje is om even te genieten.


Van een mooi uitzicht op een van Oldamster oudste bomen
een zogenaamde zwarte populier. Deze boom zou zijn geplant in 1873 toen ook het monument hier is geplaatst ter nagedachtenis



Ondertussen vervolgen wij ons pad,
welke leidt langs de beleef route van de slag bij Heiligerlee


Hier wordt op diverse manieren nogmaals uitgelegd hoe de 
Slag bij Heiligerlee is verlopen.



Dit stukje natuurschoon noemt men "de hoogte".
Waar vroeger een klooster heeft gestaan


En waar nu Bijen en Vlinders en andere insecten in alle rust kunnen vertoeven. 



Het Winschoter diep anno 2019


Van de dijk uitzicht op de hoogte
Waar een bloedige slag heeft plaats gevonden


Wij hebben inmiddels ons "eigen gevecht"  met een van de houten bruggetjes.
Maar het lukt ons om deze passage te overwinnen zodat we ons pad verder kunnen vervolgen 


Langs de ijsbaan en weer richting de dijk waar we weer uitkomen op de kloosterlaan.
Daar waar we ook zijn begonnen. 

Een rondje van ongeveer 8 klometer , welk goed is te bewandelen op goede paden.
het struun'n wel eem weerd


zondag 16 juni 2019

2de Deel Grootfrieslandpad (GFP) liek oet liek aan....

Vandaag ons tweede stuk van het Grootfrieslandpad (GFP)
In het vroege voorjaar waren we hiermee begonnen , maar hadden eerst ook nog een ander pad op d planning staan om uit te lopen.
Namelijk het Pieterpad.

Maar eenmaal weer terug uit Limburg vervolgen we onze weg hier weer.
Vlak terrein das een hele winst.


Vandaag starten we in het gehuchtje Hilkenborg (D)
je moet drie keer kijken op de kaart om het te vinden.
Sterker nog Navigatie systemen kennen het niet.
Maar gelelukkig hebben we google maps.


Eenmaal onderweg kwamen we al snel tot d conclusie dat we niet op het mooiste deel van het GFP lopen.
Recht zo die gaat......langs de Ems
Met hier en daar een bankje.

Die maar even gebruikt om het materiaal weer op orde te brengen.


T'is dat het mooi weer is , maar ik zou hier niet graag lopen op een druilige dag.


Af en toe ook maar eens boven op de dijk gaan staan.
En ik geef toe dat geeft een andere kijk op het pad.


"Alles heeft z'n charme"
aldus Rolina




doorlopend komen we langs pitoreske gehuchtjes waar ik nog nooit van gehoord heb.
Laat staan dat ik er al eens ben geweest.

De molen van Milting Mark


Ooh ja..... spaarzaam een markering.
Althans we denken dat dit een van de markeringen is 
die we de eerste keer al niet konden ontdekken.



Tot dusver is het pad bijzonder slecht gemarkeerd.
Nu kan er op dit lang stuk weg weinig mis gaan , maar toch.

In Leer was het lastig lopen en zoeken naar de juiste weg.

Na een uurtje te hebben gewandeld zien we een wander huisje.
Want dat moet ik toegeven.

De rustplekken zijn hier goed te noemen.


En wat een bakje verse kersen niet kunnen veroorzaken.


Een heuse strijd van wie de pit het verst kan weg spugen...
Kan zijn dat ergens langs de ems over een jaar of 20 een groepje kersenbomen staan te schitteren.

Nadat we zijn uitgespuugd , snel verder.
Want ik zie daar rechts toch wel een heel dreigend lucht ontstaan. 


Rederij Meyer doemt voor ons op.


Naah.......

het zal toch niet..?
Ja hoor een sign ,  


En dit gebouw was heel welkom

bie de See Sleuse


want we hebben daar een plens bui naar beneden zien komen.
Dat loog er niet om.


Maar het was klaarblijkelijk bedoeld dat we daar even moesten zitten
Om een bakkie leut te nuttigen


Maar goed aan alles komt een eind.
Zo ook aan de regenbui en vervolgen we ons pad.

Via een fiets / wandel brug lopen we over de Ems

De een zonder enige vorm van angst


De ander iets meer gespannen om over die roosters hoog boven het water te lopen.
Maar gelukkig met z'n 4'en heelhuids aan de overkant




Nog even de laatste feiten tot ons nemen.
Je zou er maar een vraag over krijgen in Weekend Miljonairs.

Zal ons niet gebeuren om die te missen.



Maar wat een immens bedrijf.

Waar enorme cruise schepen worden gebouwd , die alle wereld zeeën bevaren


Na ruim een kilometertje of 2 a 3 nadat we deze werf achter ons hadden gelaten , 
hadden we de auto geparkeerd  langs de Ems bij Brual.


Volgende keer gaan we richting Bellingwolde.
En lopen we in Nederland.

zaterdag 1 juni 2019

Op weg naar Nice - de GR5

Het lijkt erop dat Wim z'n gebeden zijn gehoord.

Daarmee doel ik op onze laatste Etappe van het pieterpad.


Wanneer je eenmaal boven bij de groeve bent en alle herinneringen zijn vastgelegd.
Loop je weer naar beneden en kom je langs het Lourdeskapel.

We zijn onderweg naar Nice !!!!

We starten aan de andere kant van de groeve , omdat we niet met Lex door de groeve mogen en ook de trappen welk richting de groeve leiden niet echt hond vriendelijk zijn.
Maar dit mag zeker de pret niet drukken.

Ook bij de Gr5 is het een kwestie van dit soort tekens volgen.
En voor je het weet ben je in Nice......  toch?


Nice zou mooi zijn als we dat gaan halen , maar is zeker niet doel nummer 1.
onderweg er naar toe is al minstens zo mooi.
En wanneer we wat gaan lopen..????  Geen idee we zien wel hoe het gaat.

Dit stuk van vandaag is feitelijk alweer pure winst.
We zijn onderweg met prachtig weer .


Nog even achterom kijken , naar het Pieterpad. Waarbij onderweg dit plan is geboren
om door te lopen als we er eenmaal waren.


Eergisteren stonden we daar nog


Wij kijken inmiddels weer vooruit en zijn zojuist hier de grens over gegaan , en lopen officieel op Belgisch grond gebied.
We lopen richting het dorpje Kanne


Nu al een prachtige omgeving , waardoor we alle vier enigszins zijn verrast.
Want Belgie staat bij ons een beetje te boek als grauw en vies en niet al te leuk.


Maar zo zie je maar , hoe een mens zich daarop kan vergissen




Eenmaal aangekomen in het Dorpje Kanne. 
Hebben we een kleine pauze aan het Albert kanaal


Richting de brug over het Albertkanaal


Maar een keer op de brug.....



Dit prachtig plaatje


Wim sluit hier de gelederen , als we over de brug heen lopen.


Vanaf hier gaat het naar  Eben - EMael



Zoals ik al zei.... een kwestie van dit soort plaatjes volgen.
De route wordt tot dusver goed aangegeven. Niets mis mee

En via de App Viewranger waar ik de routes in aanmaak , kunnen we lopen via mijn telefoon als een soort navigatie middel.


Een echte aanrader wat mij betreft.


Nadat we de lunch hebben genuttigd , kuieren we weer verder
Want we moeten nog een stukje.


Mmmmm  iets te veel in de gym???
of zijn er andere middelen voor gebruikt.

Nogal een gespierd koeitje



We verlaten Eben-Emael


En gaan richting Eben.
En ondanks dat we nog maar een paar kilometer buiten Nederland zijn.
Een compleet andere wereld.

Niet alleen de natuur , maar ook de huizen , straten.
Electra wat hier ineens allemaal boven gronds loopt bijv.


Door richting Wonck
Hier onder de N671 Rue de Campine door


Waar we op een gegeven moment een nogal vreemd bouw werk zien
de Toren van Eben-Ezer

Hij is ontworpen en eigenhandig gebouwd tussen 1951 en 1965 door de autodidactische kunstenaararchitectschrijveresotericus en filosoof Robert Garcet (1912-2001). In en onder de toren bevindt zich een museum; het "Musée du Silex".

Garcet, -zelfverklaard pacifistanarchist en paleontoloog-, bouwde zijn toren als monument voor de vrede en als protest tegen de oorlog. Hij werd daar toe geïnspireerd door zijn persoonlijke mythologie. Deze baseerde hij op vondsten van naar zijn zeggen bewerkte vuurstenen, waar hij uit heeft afgeleid dat reeds in het Tertiair mensen ("het Oude Volk") leefden, evenals overige zoogdieren. Deze bevindingen bracht hij in overeenstemming met kennis uit de Bijbel. Zijn leer heeft hij in meerdere boeken, waaronder het zesdelige "Heptameron" uiteengezet. Stilistisch kan men Garcet onderbrengen bij de Art brut.
Eben-Ezer is een internationale ontmoetingsplaats voor pacifisten en esperantisten.



Met deze wetenschap lopen we door richting onze auto die ongeveer 2,5 kilometer verderop geparkeerd staat.


Maar waar we ook ondekken dat 2,5 kilometer hier 
Geen 2,5 kilometer thuis is op het groningse platteland.



Ik geloof dat we vandaag geen vlak stuk hebben gehad.
En dat begint langzaam z'n tol te eisen.


Maar ondanks de vermoeide benen kunnen we al achterom kijken op een geslaagde etappe van d GR5.



We zijn onderweg naar Nice


Daar ergens in de verte ......