Pagina's

vrijdag 30 mei 2014

Het Drenthepad Etappe 6 Borger - Exloo

Hemelvaarts weekend, stond gepland om verder te gaan met het Noaberpad, echter door een kleine operatieve ingreep in mijn linkerhand, bleek dit niet haalbaar. Vandaar dat we vandaag ( Vrijdag 30 Mei 2014) verder gaan met het Drenthepad.
Denk nu niet dat dat een straf is hoor, inmiddels komen we steeds meer tot de conclusie dat je echt niet ver weg hoeft om het "vakantiegevoel" te hebben.
We kunnen nu al stellig zeggen " dat begint voor ons bij Gieten" .

Etappe 6  of anders gezegd We gaan lopen Van Borger naar Exloo. Op papier ( Google Maps) beloofd het weer een mooie wandeling te worden van bijna 13 Km. Zoals inmiddels al wel bekend, plaatsen we eerst de fietsen op het eindpunt van de die dag ( voor vandaag dus Exloo) en rijden dan met de auto naar het beginpunt ( Borger -->  Het hunnebed centrum)

Hier lopen we na nog geen 25 meter tegen de grootste hunnebed van Nederland (D27) aan. Ruim 22 meter aan stenen


.

Op het moment dat we door het dorpje Borger heen wandelen is het zo rond de klok van 09:30 en lijkt het voorzichtig tot leven te komen. Er genieten meer mensen van hun lang weekend met daarbij een stralende dag. Maar zo te zien is het stilte voor de storm...Cafe's en eetgelegenheden maken hun terrassen gebruiksklaar en winkels schuiven hun waar naar buiten bestemd voor verkoop.

Wij verlaten Borger via een looppad langs het Buinen-Schoonoordkanaal welk onder de N374 doorloopt.




En lopen richting  het Buinerveld, waar we na een uur lopen besluiten even te gaan picknicken. En ik moet je zeggen ik heb op slechtere plekken gegeten.

Het broodje Ham/kaas vindt bodem op de buinerveldse heide.
Het uitzicht tijdens het eten.

Wees eerlijk...... het kon minder.

En ook hier weer vliegen allerlei vogels ons om de oren. En ik betrap me erop dat ik er steeds meer op ga letten, welke soorten ik nu allemaal zie. ( probeer het later thuis na te zoeken als we er eentje zien die we niet kennen)

Een bijkomstig leuke bezigheid tijdens het wandelen / Struun'n.



Nadat we de nodige versnaperingen op hadden gegeten en cis terloops een teek van mijn arm plukt gaat het verder grotendeels door Boswachterij Exloo.


 Hoe grillig kan de natuur zijn. Een ogenschijnlijk dorre vlakte ( heide) met daarin 1 gele pluk van bloemen.
Na wat naslag werk te hebben geraadpleegd weten we nog steeds niet wat voor plant dit is.
Dus mocht iemand wel weten wat het is of wellicht een vermoeden hebben.

Laat het ons ook even weten als je wil.








Met nog een kleine 4 Km te gaan besluiten we nogmaals een pauze in te lassen, mede omdat we tegen een mooi bankje en tafel aanliepen op een nog mooier plekje.

 Een vijver / ven met daarin rijkelijk de kikkers aanwezig die Cis zo leuk vindt ( maar niet heus)

Het zonnetje op de kanis, een hapje en een drankje. Wat wil een mens nog meer.


En zie daar wat gaat er aan de overkant van de ven op het afrasteringsdraad zitten......
Een geelgors.

Ik weet het je moet even speuren op de foto, maar hij zit er toch echt. Op dit soort momenten mis ik mijn andere camera met zoomlens, en twijfel er dan ook over om deze toch de volgende keer weer in de rugzak te leggen.  Nog maar even plussen en minnen.....wordt vervolgd.

Maar goed deze geelgors heb ik dan zo goed en zo kwaad op de gevoelige plaat staan.


De laatste loodjes richting Exloo.

Hier lopen we langs een oorlogsmonument, die is op gericht ter herinnering van een neergestort Vliegtuig uit de tweede wereld oorlog. En ik mag dan ook wel zeggen dat we mede dankzij deze mannen hier zo in vrijheid mogen lopen en genieten van al het moois om ons heen.

Nadat we toch wel zeker 3  uur in het bos / heide hebben gelopen  lopen we Exloo binnen, waar inmiddels de drukte was begonnen. Volle terrassen en drukte in de winkelstraat die exloo rijk is.
Onze fietsen staan nog op de plek waar we ze hadden achter gelaten ( tegenover Schutrups) zodat we vlotjes terug naar de auto konden fietsen.
Dat vlotjes ging toch wat anders....Allebei hadden het gevoel dat onze banden leeg waren en dat onze benen vol lood zaten. We waren niet vooruit te branden. Daarnaast is het meer dan lastig fietsen met 1 hand.
Eenmaal aangekomen in Borger, is ook daar de "gezelligheid" in volle gang. Volle terrassen en winkelstraten.
Puffend en kreunend komen we aan bij de auto, dit hadden we nog nooit beleefd.
Meestal is het fietsen na het wandelen  en heerlijk afwisseling die spierpijn voorkomt.

Het schijnt dat het dit hele weekend mooi weer wordt, dus grote kans dat we komende zondag verder gaan richting Emmen.
In elk geval redenen genoeg om verder te struun'n.......




zondag 25 mei 2014

Het Drenthepad - Etappe5 Gieten - Borger

Ook deze Etappe beloofde weer iets leuks te worden. Ik had namelijk al op youtube al diverse foto's gezien van mensen die het drenthepad al eens hebben gelopen. We hebben besloten deze keer op zaterdag te lopen, gezien er voor de zondag ( vandaag dus) andere activiteiten op het programma staan.
Zaterdagmorgen al vroeg wakker door lichtinval in onze slaapkamer en door het meer dan gekwetter van diverse vogels in onze tuin.
We zaten dan ook al op tijd ( 08:00 ) in de auto richting Borger. Ik heb het Hunnebedcentrum uitgezocht als eind punt, aangezien we daar naar alle waarschijnlijkheid onze fietsen goed kunnen stallen.
Via Stadkanaal en sluipdoor weggetjes ( Mijn navigatie staat op kortste route en je wil niet weten waar je dan allemaal langskomt, het proberen waard) komen we in Borger aan, om de fietsen keurig in een fietsenstalling te parkeren.

Daarna met de auto naar het eind punt van vorige week ( Gieten) om vanaf daar te beginnen met lopen.

Onder een strakke blauwe lucht richting gasselte









Na 10 min lopen ondekken we dat de markering niet meer klopt zoals het boekje aangeeft of anders het boekje klopt niet meer bij de markering op de route....... mmmmm   en nu????
Na enig discussie en het feit dat Cis heeft gelezen dat marking op de route het meest actueel is, besluiten we de markering te volgen. En zie daar keurig staat alles aangegeven en komen we op een gegeven moment weer terug op de oude route.  ( verstandige vrouw heb ik toch.....)


 Hier schijnt vroeger een spoorlijn te hebben gelopen richting Stadskanaal.

Heel apart gezicht, een diepe geul door het landschap


Dit helemaal uitgelopen en onder luid gekwetter van vogels komen we aan in Gasselte bij Herberg "de Wiemel" .
Vandaar uit gaat het richting naar een van de aardsmonumenten die Nederland rijk is. De zandverstuiving in Drouwenerzand


 Hier hebben we al regelmatig gelopen "vroeger" toen onze kinderen nog klein waren.
je kan je dan ook wel indenken dat het hier een flashback was voor ons en waar we het over hebben gehad.
 Een prachtig natuurgebied waar de vogels je links en rechts om de oren vliegen. Je hebt haast geen kans te traceren wat wat is.



 We hebben geluk, er gaat een Roodborsttapuit precies in het het topje van een struik voor ons zitten........
Een prachtig stukje natuur , zeker het bekijken eens waard bijv op een zonnige zondagmiddag.

Ondertussen hadden we al wel gezien dat er regen aan zat te komen, en wat op een gegeven moment dan ook uit de lucht viel.

Maar niet getreurd, we zijn er op voorbereid. Dunne ( her te gebruiken) en ruime poncho's waren in no time aangetrokken.


In de regen ging het dus verder richting Borger, via Bronneger ( ik hoor je denken via wat????)
Bronneger of all places, een klein gehuchtje tussen Drouwen en Borger, maar waar 5 hunnebedden op de zuideresch heel dicht bijelkaar staan / liggen ( D21 t/m D25) om precies te zijn.

En op het moment dat we daar aan komen zien we een geel / groen achtige vogel op een van de hunnebedden zitten, snel grabbelen naar de foto camera, maar op het moment dat ik de vogel juist in beeld heb komen er twee motorrijders aan die een sanitaire stop hadden ingelast daar.
Weg vogel...... Ik heb nog geprobeerd een kiekje te scoren van de vogel boven in de boom, maar met een pocket camera is dat lastig om een goede foto te maken.




T'is even goed kijken, maar hij zit er wel in het topje van de beuk. Echter wij hebben geen idee wat het is, en kunnen dan ook de vogel niet terug vinden in de diverse boeken en/of op internet.
Dus mocht jij het weten wat het is, ik hoor het graag.

Langs de superstrakke pas gemaaide grasvelden van Queengrass komen we aan bij het hunnebedcentrum, waar de grootste ( in de geval uitgedrukt in de langste qua meters) hunnebed ligt (D27) van Nederland.

Maar die mogen we volgende week bekijken.

woensdag 21 mei 2014

Het Drenthepad Etappe 4 : Anloo - Gieten

We zijn inmiddels aangekomen in Anloo, een klein plaatsje net onder Annen en naast de N34 (Groningen-Emmen).
Hier staat een van de oudste kerken van Noord Nederland, genaamd de Magnuskerk , maar dit als een beetje aanvullende info.

Reeds vroeg (08:00) gaan we in de auto richting Gieten om daar de fietsen te parkeren bij de Basisschool de Bonnen.
Altijd wel een grappig gezicht hoe dat de mensen kijken naar die twee daar met die fietsen als die worden afgeladen en door middel van diverse fietssloten aan een hek bevestigd. Maar nog nooit een keer meegemaakt dat er iemand op ons afstapte en vroeg wat we aan het doen zijn.
We zullen er toch nog wel wat betrouwbaar uit zien.

Nadat alles vast aan het hekwerk zit stappen we in de auto om richting Anloo te gaan, naar de plek waar we vorige week zijn gestopt.
De koningsberg, vorige keer goed voor een heerlijk kop koffie en boeren cake.
We fantaseren nu al over wat we nemen als we terug zijn.









We lopen om de koningsberg heen om na ongeveer 300 meter links af te slaan richting het Bos via een zandpad.
We hebben opnieuw meer dan geluk het is een stralende dag ( de Bilt heeft 22 graden beloofd vandaag)
Diverse vogels zingen hun hoogste lied, en langzamerhand proberen we de diverse vogels te herkennen aan hun zang gedrag. Dit is makkelijker gezegd dan dat het daadwerkelijk is.


Deze horen we heel veel, waar we ook tot dusver hebben gelopen.

De vroege aardappels staan al weer keurig op 1 rij.
Een prachtig gezicht zo tegen de strakke blauwe lucht.

En doordat je zo door de verschillende landschappen loopt zie je ook elk seizoen met al z'n voors en tegens aan je voorbij trekken.





Wij lopen door het Bos over het landgoed Ter-Borgh waar we op een Pinetum worden geattendeerd.
Ik hoor je denken een Wat???
Een Pinetum is een aangelegd gedeelte in het bos met een grote diversiteit aan coniferen. Afgewisseld met prachtige rododendrons een prachtig gezicht midden in het bos.

 Cis heeft alvast de winter voorraad veilig gesteld. Nog een kwestie van opladen en klaar.









Iets verder op lopen we tegen ons eerste probleem aan wat betreft de route aanwijzing. Maar de oplossing lag voor de hand en simpel eenvoudig.

 Een afgebroken route paal, en in de verste verte geen verdere aanwijzing te bekennen.

Na enige minuten studie op het kaartje in het boekje hebben we een richting gekozen.
Cis houdt zolang deze op de juiste manier vast totdat staatsbosbeheer er een nieuwe neerzet.
Ik hoop toch wel voor haar dat het deze week nog wordt....



 Een foto zegt vaak meer dan 1000 woorden, maar ondanks dat krijg je het gevoel van dat moment niet te pakken in een foto.

Onze eerste "Hunebed" die op de route ligt.
Toch onvoorstelbaar dat de mensen dit vroeger zo op elkaar kregen, met puur en alleen spier kracht.

Bikkels !!!!!!








We lopen langs een stukje heide met daarop een rododendron, zo groot als mijn achtertuin , zo niet groter,  ik schat gauw dat ie 10 meter doorsnede had.

 Een prachtig gezicht, zo'n bloemen zee bijna uit het niets zo lijkt het.

Hierna gaan we links af en lopen onder de N34 door richting Gieten.

Via wat bostroken komen we terecht bij het zwanemeer.

En ik zie ineens 2 schildpadden zitten, heerlijk te genieten van de zon.
 Je hoeft helemaal niet naar exotische oorden op vakantie om dit te zien, we hebben het hier in ons eigen kikker ( eeh schildpadden) landje.

Of is dit een gevolg van de global warming ????


Mooi he.... en dat nog geen 30 km van huis.

En voor degene die wil weten wat het is geworden, bij de koningsberg te Anloo....
2 kommen met Drentsche Mosterdsoep.
Dat was even wennen omdat je een bepaald beeld ervan verwacht tov de Groninger mosterd soep, maar was het is toch echt een andere smaak.
Daarom niet minder lekker hoor..... ook weer een aanrader.

Volgende keer gaat het van Gieten richting Borger, dat belooft ook weer een mooie trip te worden

Tot struun's



dinsdag 20 mei 2014

Het Drenthepad Etappe 1 , 2 & 3

Gezien we steeds verder weg komen met het Noaberpad en dit niet meer op een zondag morgen even te doen is ( want inmiddels zijn we actueel al in de achterhoek aan het struun'n met Etappe 16) wilden we toch blijven struun'n
Alleen niet steeds het zelfde rondje van uit winschoten. Ik vindt het heel prettig een traject te bewandelen of anders gezegd van A naar B lopen. Met die gedachte zijn we op het Drenthepad gestuit. Een streekpad  van 324 Km door Drenthe, of beter gezegd rondom Drenthe.
Om te beginnen was het eigenlijk nog een kwestie van het boekje kopen, en zo stond ik dus op vrijdag avond bij de Bruna te Struun naar het boekje.

En een geluk dat ik had, er lag nog 1 !!!



Zondagmorgen 13 April jl. was alles in gereedheid gebracht om de eerste etappe te gaan lopen. Uberhaupt dat we weer gaan lopen dit jaar. En in al onze wijsheid hadden we besloten om op het "hoogste" punt van het rondje te beginnen.
Dit punt lag op de Madijk te Eelderwolde, die makkelijker op de kaart is te vinden dan dat mijn navigatie dat doet. Vandaar uit zou de reis richting de vosbergen in Eelde gaan. Een wandeling van 13,5 Km.

Met een flinke bries in het gezicht lopen we over de Madijk op zoek naar een eerste teken waaruit blijkt dat we op het Drenthepad lopen. Maar alles wat we zagen, na ruim 20 min te hebben gelopen niets.....
Zitten we hier wel goed??? vraagt cis, waarop ik natuurlijk uiterst rustig antwoordt "ja hoor, het klopt precies"
Wel denk ik heel even  " De navigatie deed wel wat moeilijk het laatste stukje" maar gelukkig ziet cis niet mijn twijfel op mijn gezicht. En gelukkig ondekt ze dan ook na ruim 2 km achterop een verkeersbord het teken dat we dienen te volgen.



Met geel met rode markering stickers / plaatjes / beschilderingen etc etc  is het pad uitgezet door geheel drenthe.
Achteraf bleek dus dat we ruim 2 km naast ons startpunt waren begonnen. Maar goed we zijn nu officieel op pad, of anders gezegd aan de struun door Drenthe.

Na ruim 4 km lopen we Schelfhorst binnen, en staan we er versteld van dat onder de rook van de Stad Groningen hier niets meer is te merken van de stedelijke drukte.


En via de hooiweg in Paterswolde lopen we een vroegere landgoed op waar ik de naam even van kwijt ben, maar waar het best vertoeven is zo te zien.

 Waarschijnlijk de vroegere oprij laan. Ach ja je moet wat he.....



Ein Bisschen spazieren in garten........
door een heuse Berceau (duur woord voor Beukenhaag)









Zo lopen we via de Friesche veen naar ons eindpunt de Vosbergenlaan in Eelde, om daar tot de conclusie te komen dat cis haar fiets sleutel waarschijnlijk is verloren.......
Tja en dan..... Ik ben dit keer alleen terug gefietst om de auto te halen om daarna cis weer op te pikken van het eind punt.  Vrouwen..........

Maar goed alles is weer op z'n pootjes terecht gekomen, Cis heeft inmiddels weer een nieuw slot op d'r fiets en we hebben een soort sleutel kokertje in het leven geroepen waarin alle sleutel worden op geborgen en die vast zit aan mijn rugzak.
Of dat nu slim is weet ik ook niet, maar we zullen zien in de toekomst.

Het weekend erna zijn we van Eelde naar Midlaren gelopen, waarvan ik op "papier"dacht dat het een saaie wandeling zou worden, verraste ons hier de omgeving ons totaal.
Er waren momenten dat we ons in Engeland waanden. Het was 12,6 km door prachtige streekjes en gehuchtjes.

Door mijn vooroordeel hat ik dus ook in al mijn weisheid besloten om mijn foto apparatuur maar es thuis te laten..... dom dom  ik weet het

Ik had dus alleen maar mijn telefoon, die halverwege er mee kapte door een lege batterij.

Helaas dus geen mooi foto's van dit stuk, maar geloof me een prachtig gedeelte van het drenthe pad.  Een aanrader om ook zo een los te lopen.

 Hier komen het Pieterpad en het Drenthepad samen
 De Lente is volop bezig.
Een schaap met lam onder een appelboom volop in de bloesem.

Hoe romantisch wil je het hebben.

Helaas doet onderstaande video ( ja ja de techniek staat voor niets tegenwoordig) iets anders vermoeden als je Cis zo door de bagger ziet stappen.

video

Opnieuw een hele ervaring rijker en geconcludeerd dat een klein fototoestel toch wel handig is om deze bij je te hebben ipv met een kleine 2 kG aan apparatuur en lenzen te lopen leuren. En wat geschiedt..... ( soms moet het zo zijn denk ik wel eens ) Expert heeft een kleine camera in de aanbieding.
Je raadt het al die hebben we ons op gehaald, moest wel uit duitsland komen maar acht we moesten toch nog even tanken....
Etappe 3 stond op het programma van Midlaren naar Anloo, bijna 15 Km.
En we hadden gezelschap deze keer van Mijn zwager en schoonzus of te wel Cis d'r broer met zijn vrouw.
Beide druk in training voor de  walk of Infinity  in teken van het 400 jarig bestaan van het RUG.
En daarnaast inmiddels liefhebbers van de wandelsport denk ik.

Walk for Infinity


Samen op de Brug
De brug gaat over het havenkanaal wat richting Zuidlaren loopt
Daar bij de molen als je met de auto van Hoogezand richting zuidlaren rijdt.












In Zuidlaren komen we , na wat zoek werk om de weg te vinden, de schaapskude tegen van zuidlaren.

Heel creatief met Ijzer en een steen, zeer kunstig en origineel gemaakt.
Zo ook deze "pauw"op het dak van ( waarschijnlijk) de maker van dit alles.

Heel mooi gemaakt










Na dit schouwspel vervolgen we onze tocht richting schipborg om daar via een voormalig oefen terrein van defensie en via een stuk heide richting Anloo te lopen.

 Onderweg was het dan ook een gezellig keuvelen over van alles en nog wat.
Immers er is tijd zat voor een goed gesprek en niet zoals ik helaas steeds vaker moet concluderen dat een gesprek ten onder gaat in de drukte van alle dag. Of dat mensen daar simpel weg geen zin meer in hebben.

Is dat het gevolg van onze sociale media? Ik hoop het niet.










Eenmaal aangekomen in Anloo ( en dit laatste kun je bijna letterlijk nemen) was de beloning dan ook heerlijk.


Een foto zegt soms meer dan 1000 woorden






En hoe iets simpels als een kop koffie met een stukje boerencake, een dag compleet kan maken.

Tevredenheid zit klaarblijkelijk niet in grote en dure dingen.



Ik heb nu al zin in Etappe 4 van het Drenthepad.