Pagina's

zaterdag 25 oktober 2014

De E2 een Europees avontuur

Gaande weg het wandelen en mede het voorbereiden van de verschillende etappes van zowel het Noaberpad als het Drenthepad of andere wandelingen, hebben we een wandelroute ondekt, die ons toch langzamerhand in onze greep krijgt.
Nu zal je denken.... een wandelpad die tussen je oren gaat zitten?  Ja.... noem het gekte en/ of verslaving, maar het blijft ons bezig houden ( althans mij  ).

Waar hebben we het dan over........

Hierover,  de E2  


Een Europese wandelroute van Zuid Schotland naar het Franse Nice.
Ruim 4800 km  wandel plezier.

Of we Nice ooit gaan halen?  geen idee is in onze optiek ook niet belangrijk. We zien wel waar het schip strandt. Al lopen we er maar 1 kilometer van, dat nemen ze ons dan mooi niet meer af.

Tot dusver bestaat het idee om tijdens de vakanties in elk geval 1 week een stuk van dit wandelpad te gaan wandelen.En zoals je begrijpt vergt het wat voorbereidingen voor dat we daadwerkelijk op pad zijn.
Wanneer we de eerste meters gaan afleggen is ook nog niet duidelijk, maar dat komt nog wel.
De E2 is een aaneenschakeling van diverse wandelpaden door de diverse landen.

Tijdens onze huidige wandelingen, merk ik dat we steeds vaker dit onderwerp aansnijden als gesprek stof, en waar we dan zeker om moeten gaan denken.
Nemen we bv een klein tentje mee?  want ik heb al gezien dat vooral het stuk in schotland wel eens moeilijk kan worden voor overnachtingen. Wat voor tentje neem je dan mee? en hoe ga je wat allemaal dragen? en houden we dat vol op het moment dat we bepakt en bezakt willen gaan lopen.

Allemaal vragen waar nog een oplossing voor moet komen en waar we voor in training moeten.
Idee├źn zijn altijd welkom.

In onze blog beschrijf ik ons avontuur er naar toe en uiteraard als we daadwerkelijk daar aan de wandel zijn.

dinsdag 14 oktober 2014

Etappe 21 Steenhaarplassen - Oldenkott

Dinsdagmorgen, alweer de laatste dag van onze 3-daagse.

We starten de dag met een lekker ontbijt een beetje op z'n engels ( scrambled Eggs met Bacon).



 Toch heerlijk om zo de dag te beginnen.
De geur van vers gras. en een waterig zonnetje.

Eeen nog dromerige camping, waar we allerhartelijkst zijn ontvangen met een kop koffie.
En waar gisteren spontaan een kleine bijeenkomst was van meerdere campinggasten onder het genot van een kop koffie met gebak.

Mini camping de Nieuwe Bosplaats  een aanrader en waar gastvrijheid hoog in het vaandel staat.


Maar als mijn gevoel me niet bedriegt, gaat het een mooie zonnige dag worden.



Noaber ghost 

Hans en grietje wonen toch wel erg leuk vandaag de dag.
Het mag wat kosten zo te zien.

 Vanuit de vogel kijkhut kijken we de Haaksbergerveen in.

Moet eerlijk zeggen we hebben heel veel vogels gehoord, echter weinig gezien.

 Neemt niet weg dat het hele mooie plekjes zijn.

Een prachtig natuurreservaat waar diverse wandelpaden doorlopen.

en waar je uren kan vertoeven.












 Een kleine sfeer impressie.......





Eeen echt Bob Ross moment.
Dit zijn toch haast schilderijen die je zo aan de muur wil hangen.









Vanuit het natuurreservaat vervolgen we onze weg naar oldenkott. via een kilometers lange ( bijna geen eind aankomende) weg.

En halverwege die weg zien we ineens waar "onze fietsen" zijn gebleven en waarom onze oosterburen deze niet meer terug brengen.




Cis bedankt hier aartsengel Micheal voor al z'n goede zorgen en bescherming die we elke dag mogen onder vinden......
( aldus Cis )

Soms denk ik wel eens..........

Maar goed ze kan nog zo raar doen, ik hou toch van haar.

Ons eindpunt van vandaag.
Oldenkott.....

Als het een beetje mee zit komen we hier in het voorjaar 2015 weer terug om het Noaberpad verder te vervolgen.


Het Noaberschap is hier wel heel duidelijk zichtbaar.
De schuur staat in Duitsland, terwijl de woning in Nederland staat.

Een grens winkeltje waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan.

Oldenkott stond vroeger bekent als smokkeldorp, gezien z'n strategische ligging. 

Als we hier weer terug komen weet ik al wat ik ga eten.

klik hier om te zien wat ik bedoel.





We hebben afsheid genomen van de provincie Overijsel en lopen Gelderland ( de Achterhoek ) binnen.

Was het alvast maar weer zo ver.


maandag 13 oktober 2014

Etappe 20 Witteveen - Steenhaarplassen

Vanmorgen wakker geworden van het geluid van regendruppels  op de Caravan..... aiiiii  dat kon wel eens een natte dag gaan worden. En dat terwijl de verwachtingen gunstig leken.
Vannacht was er ook al het nodige water naar beneden gekomen. Anyhoes.... we maken ons gereed voor weer ruim 12 kilometer richting  Haaksbergen.  Klik hier voor de route

De Fietsen gestald aan een boom ergens op een parkeerplaats aan de ronde bultenweg daarna met de auto terug naar het natuurreservaat de Witteveen.



 Het Natuurreservaat "de Witteveen"

Hier vertoeft in het voor - & Najaar de Kraanvogel.

Helaas hebben wij hem niet gespot.

Een wandelbrug aangelegd om door de ondoordringbare stukken toch te kunnen wandelen.

Erg oppassen , want het wil nog al glad worden door invloed van regen en bladeren.
Hier en daar zijn dus ook stukken gaas gespannen om uitglijders te voorkomen.




Midden in het bos en op de grens met duitsland kom je zomaar uit het niets dit gedicht van J.J. van Deinse uit 1932 tegen.





Hier steken we voor het eerst deze etappe de Buurse Beek over.

 Werk in uitvoering !!!!!!

Pas op ... vallende takken.

Levensgevaarlijk dat wandelen.

Er zijn in de Buurse Beek nieuwe vis passages gemaakt om de vis de mogelijkheid te geven om weer stroom opwaarts te kunnen.

Langzaam maar zeker wordt het weer zoals het vroeger was.
Men was zo dom nog niet......

Hieruit blijkt dat modernisering niet altijd vooruitgang is.



De vis trappen vol in werking.....
 Het was wel een dagje van poncho aan....


Of poncho uit......


Wisselvallig weer noemen ze dat geloof ik.



Maar zo tegen de klok van 13:00 brak de hemel open en liet het zonnetje zich toch nog even zien.


En dan zie je nog meer de warme gloed van de herfst die over het landschap ligt.



Bijna terug bij de fietsen werden we getrakteerd op dit plaatje.

Een originele kabouter spillebeen paddestoel
Rood met witte stippen.











Morgen alweer onze laatste etappe. We lopen dan een kleine 10 kilometer naar Oldenkot.
Een dorpje dat zowel in Nederland als in Duitsland ligt.
Daar moet het Noaberschap wel hoogtij vieren.

Tot morgen....Tot Noabers.




zondag 12 oktober 2014

Etappe 19 Glanerbrug - witte veen

Het is herfstvakantie, en dat geeft weer prima de gelegenheid om een stuk te lopen van het Noaberpad.
Een camping was reeds geboekt in de nabijheid van Buurse ( mini camping "de niewe bosplaats") en vrijdag avond nog het e.a ingepakt in de caravan. Dat de voorbereiding niet zo was als voorgaande keren kwamen we achter toen we een maal op de camping waren. We zijn namelijk de fietsen drager vergeten !!!!   en dat is toch wel handig als je met je fietsen op pad wil.......

Maar goed....... Zondagmorgen  08:30 worden de voorbereidingen getroffen om een stuk van ruim 12 kilometer af te leggen ( klik hier voor de gehele route ) . De fietsen maar noodgedwongen achter in de auto gepropt.  Thank God we drive a stationcar !!!

Zo kunnen we als nog de fietsen ergens neer zetten en ze wandelend weer op halen.



 Zo tegen de klok van 10:00 komen we in Glanerbrug aan waar de auto wordt geparkeerd en we het Noaberpad vervolgen.  Het was nog een klein wereldje door de mist die aanwezig was vanmorgen.



Maar Moeder Natuur trakteerde ons al snel op prachtige herfst taferelen.
Zoals deze elfenbank in wording.



Dit is een met stenen belegde cirkel waar men vroeger  een dier liet rondlopen aan een paal in het midden, om het water wat nog in het veen ( turf) zat er uit te persen.
Het dier ( meestal een koe ) was voorzien van planken onder aan zijn hoeven om meer oppervlak te krijgen.



Hier dekt  Cis de tafel ( bij grenspaal 845 G )
Immers de motor moet wel brandstof hebben wil het blijven functioneren.


Blubber......  heel veel blubber.
Schijnbaar is hier veel meer water gevallen als bij ons in groningen.

Maar gelukkig zijn we voorzien van goed schoeisel en houden we de voeten droog.

Een vogelkijk hut aan de Flamingo route....


Flamingo's  ????   Hier in twente ?????

Wij hebben ze vandaag niet gezien



Wo soll es hin gehen ?????



Immer grade aus......


Enschede !!!!    reeds 238 km van het Noaberpad afgelegd.  Nog  177 km te gaan.

De herfst is toch een van de mooiste seizoenen hoor.
Prachtige kleuren.

Hele kleine ( iets van ) zwammen


Een prachtige boog van Beuken bomen
We worden bijna koninklijk onthaald zo lijkt het wel.

Landgoed Smalenbroek

Ik denk dat het niet snel verveeld hier te wonen.
Maar...... andermans boeken zijn soms donker te lezen.

En wij zijn ook heel tevreden met ons 3 onder 1 kap woning in winschoten....



 Voor dit soort kleinen weggetjes / paadjes doen we het voor.

En dan straks loopt hier onze kleine Lex met ons mee....
wat wil een mens nog meer.



Hier zitten 3 soorten zwammen aan 1 en dezelfde boom.
de 3 kleinen witte zwammen, 1 rechts van de boom een zwarte zwam en helemaal onderin de foto een stel bruine zwammen.

Ook de natuur is multi culti aan het worden zo te zien.


 Oeps .... oppassen.
Als ie maar geel lid is van IS...


Bij knooppunt 80 onze fietsen weer opgehaald, om daarna 12 kilometer terug te fietsen.



Ik zei toch..... vrouwen kunnen niet parkeren...



Eenmaal weer "thuis" op de ( bijna lege) camping , nog even genieten van de zon en een heerlijk kopje koffie .


Morgen lopen we richting Haaksbergen.