Pagina's

zondag 23 augustus 2015

Drenthepad Etappe 22 Oude Willem - Ravenswoud





Na de mooie wandelingen die we in Oostenrijk hebben gelopen in onze vakantie, was het vandaag weer eens tijd om verder te gaan met het Drenthepad. ( want we hopen toch stilletjes dat we deze ronde dit jaar kunnen voltooien). Wat zeker niet betekent dat we flauw zijn van dit rondje integendeel zelfs. Met een prachtige dag in het verschiet ( 23 tot 25 graden met een heerlijk briesje / wind) ging het vanmorgen richting Ravenswoud ( net boven Appelscha ). Om een stuk te gaan lopen van ongeveer 17 km van Oude willen naar Ravenswoud. 

Klik hier voor de gehele route via afstandmeten.nl

En wederom waren we in de gelukkige omstandigheid dat we met 2 auto's konden gaan. Onze (langzamerhand) vaste mede LAW- lopers Wim & Rolina gingen ook mee.




 Nadat de auto, s waren geparkeerd was het na een kwartiertje lopen genieten geblazen, toen we op het eerste stukje heide aan kwamen.
Ganzenpoel genaamd.

De heide staat prachtig in bloei.

Dit is toch genieten , met hoofdletter G

Prachtig die kleuren












 Met dit uitzicht , smaakt dat broodje
(Ham /Kaas) veel lekkerder.












 Een grenspaal.

Dit keertje geen landgrenspaal ( zoals we al zoveel hebben gezien bij het Noberpad) maar een provinciegrenspaal tussen Drenthe en Friesland.
















 Je waant je toch bijna ergens in het buitenland.

Zo blijkt maar weer eens hoe mooi ons eigen kikkerlandje is.

Alleen jammer dat iedereen dat dat dan wil gaan zien op dezelfde dag.

Want aan fietsverkeer ( in allerlei soorten en maten) geen gebrek vandaag.


Watch out !!!!!!!

Overstekend broodje Shoarma.

Ook Lex, had het super naar z'n zin

Ja echt, dit is echt in Nederland.
Dat geloof je toch bijna niet.



Wim staat hier ook duidelijk even te genieten van de wijdse schoonheid die het Akingerzand bied.



Ook Rolina kan dit uitzicht meer dan waarderen.




Onderweg naar Appelscha.
En onvoorstelbaar hoe makkelijk de kilometers verlopen ( leuke woord speling) onder een goed gesprek.




Bij Aankomst in Appelscha stuiten we op een soort van zomer markt met live muziek.

En tja dan is de keuze snel gemaakt met twee mensen die zelf een instrument bespelen.

"Eem kiek'n "

 En voor dat je het weet zitten we op het terras te genieten van een optreden van een een zanger met een soort van uit de kluiten gewassen karaoke set. ( leuk setje trouwens)












Na het vullen van de water flessen en het genieten van de koffie en Cappuccino ging het richting Ravenswoud.

Nadat Lex de plaatselijke vaart nog even had geprobeerd , door hierin even te zwemmen en even af te koelen , wist meneer ook vlak voor het eind nog een modder poel te vinden.
Er lekkere geuren komen dan niet van een hond af kan ik je zeggen.

Maar ondanks dat kunnen we wederom terug kijken op een prachtig stukje Drenthepad.

Nog ruim 56 kilometer te gaan.

donderdag 6 augustus 2015

dobratsch rundwanderweg

In het gebied waar we op de camping staan, loopt een wandelpad ( een zogenaamd rondwandeling ) van 73 Km. En reeds de hele vakantie spreken we er al over om hier van een stuk te gaan lopen. Gisteren ( 5-8-2015 ) was het zover. En aangezien het hier nog steeds iets anders wandelen is dan bij ons in Nederland, hebben we een stuk uitgekozen van 16,6 km en die op papier ( leicht) te doen moet zijn voor ons.


 In eerste instantie werd er gestart in Nötsch, om van daaruit richting Arnoldstein te lopen.

Echter na 2 kilometer te hebben gelopen, komen we tot de ontdekking dat we verkeerd lopen, totaal de verkeerde kant op.
Een iets andere manier van bewegwijzering als dat we gewend zijn en een niet al te goede kaart deed hier geen goed aan.




Maar zoals ze zo vaak zeggen alles heeft een nut. Zo ook deze "misloop" , want we komen toch wel tot de conclusie dat het heel warm is ( 30 a 31 graden Celsius ). Want na dat kleine stukje loopt het zweet al langs plekken ( verdere details gaan we maar niet verder op in )

 Eenmaal dan ook terug bij het startpunt              ( immers we moesten de andere kant weer op ) hebben we dan ook maar in al onze wijsheid besloten om een stuk van de 16,6 km af te halen en de auto in Draschitz te parkeren.



Nadat we onze "tweede start "hebben mogen beleven lopen we al snel door een stuk natuur wat overweldigend is en waar het echte heidi gevoel naar boven komt.

Dit wil je toch elke dag wel lopen ?

En al snel wordt er gedagdroomd om hier een eigen camping te beginnen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat hebben we altijd vrij snel als we ons op mooie plekken begeven.....

Dus " Ik vetrek"  hoeft nog niet worden gebeld.


Prachtige gehuchtjes waar je het idee soms hebt , dat je bijna bij de mensen door de woonkamers wandelt.

Her en der diverse fruitbomen die vol hangen met vrucht ( jammerlijk nog niet rijp )
Wel valt het ons op dat de vruchten klein zijn, en dat naar alle waarschijnlijkheid hier niet veel water is gevallen.



Hier lopen we Arnoldstein binnen, en ook hier zie je dat er niet veel water is gevallen.

De rivier die hier onderloopt is nagenoeg droog.

Een prachtig gelegen kerkje met begraafplaats.


De klooster ruïne van Arnoldstein.
Hier hebben we onze ( 2de) auto geparkeerd, zodat we van hieruit weer terug kunnen rijden naar Draschitz.

Ondanks de warmte , gaf het een hele voldoening om dit stuk te lopen van de Dobratsch rundwanderweg.

Zeker een aanrader voor degene die hier ook ooit eens willen gaan wandelen.


woensdag 5 augustus 2015

De Großklöckner

Voor dat je nu denkt " huh? hebben ze de Großklöckner bewandeld? " Nee dat hebben we niet. Integendeel zelfs we hebben de Großklöckener alpenstraße met de auto afgelegd. Nu we hier zijn in Oostenrijk is dat wel een "must see " dat op ons  "to do list " staat .

Na ruim 140 kilometer eerst te hebben gereden met de auto van Karinthië naar Tirol zie je het landschap onderweg langzaam aan je voorbij trekken , maar ook veranderen. Nu zou je denken een berg is een berg maar toch zie je verschillen.

 Onze eerste stop , vlak voor de Großklöckner alpenstraße.
En hier is het reeds genieten van een prachtig uitzicht.
 Een töpferei die allerlei aardewerken schalen , potten en weet ik al wat niet meer verkoopt.
 En heel langzaam komt het besef dat de bergen toch wel gigantisch zijn. Als ik dan die kleine auto's tegen zo'n achtergrond aan vergelijk.






Zicht op het dal van Heiligenblut.







Nadat we met z'n allen van dit uit zicht hebben mogen genieten , vervolgen we onze tour naar boven.
Eenmaal door de Tolpoortjes , want het is een nogal druk bezochte tol weg , waar handig een toeristische attractie van is gemaakt. Maar goed nadat eenmaal de € 34,00 met nog wat korting is betaald gaan we naar boven.
Echter na ruim 1 kilometer te hebben gereden gaat de auto van Wim kapot en valt nagenoeg stil. Hij weet echter in een soort van noodloop kruipend de auto 300 meter hogerop op een parkeer plaats te krijgen, waar wij inmiddels waren gaan staan.


 En daar begon het  bellen / regelen met de ANWB verzekeringen etc etc.

Tja en dan sta je niet op de meest voor de hand liggende plaats met pech.

 En dan is het wachten....... wachten .... en nog eens wachten op een telefoontje vanuit Nederland , waarmee je verder kan.


Maar eerlijk is eerlijk, er zijn slechtere plekken om te staan wachten.







Aangezien er lang moest worden gewacht , is er besloten iemand extra bij ons in de auto te nemen en toch even naar boven te rijden.

 Halverwege de weg nog even weer uitgestapt om te genieten van de prachtige natuur.

En langzaam komt de grootste berg van Oostenrijk naderbij.
Astrid voor een van de vele stroompjes die links en rechts uit de bergen stromen.



Echte Edelweis

De Großklöckner in vol ornaat, met de gletsjer van af de Kaiser Franz Josef Höhe bekeken.

Een  overweldigend stuk natuur , waar ik me ontzettend klein voel.
Wel goed is te zien dat de gletsjer steeds verder terug wijkt , door waarschijnlijk opwarming van de aarde.


De onontbeerlijke Groeps Selfie op ruim 2500 meter hoogte.

Het meer voor de Großklöckner waar jaren geleden nog de gletsjer  lag. 
Tevens geeft het ook de enorme immensiteit aan van dit natuurschoon. Als je goed kijkt op de foto zie je nog heel klein een paar mensen lopen.


Wim en Rolina hebben het inmiddels voor elkaar gekregen om bij een garage terecht te komen onder in het dal bij Heiligen blut , om te kijken of daar de auto is te repareren.

Vermoedelijk is de brandstofpomp kapot en zoals verwacht ligt deze nergens in Oostenrijk op Voorraad.
Als het een beetje mee zit zal de auto over een dag of 3 gerepareerd kunnen zijn.

Kortom een enerverende dag die we ons iets anders hadden voorgesteld.  Neemt niet weg dat we toch op een van de meest uitzonderlijke plaatsen in Europa zijn geweest.

zaterdag 1 augustus 2015

De Tscheppaschlucht te Ferlach

Vandaag zijn we met ons allen naar Ferlach gereden , vlak tegen de Sloveense grens. Hier bevindt zich een Schlucht , waardoor men kan wandelen. Wandelen kun je het bijna niet noemen, het is meer trap op , trap af.
Dit neemt niet weg dat wat we hebben gezien , fenomenaal was.

Ik ben inmiddels weer in het bezit van een nieuwe compact camera , zodat ik het e.a weer kan laten zien door middel van foto's.

( want om nu alleen maar mijn gereutel te lezen zonder beeld, wordt het een beetje saai denk ik zo, )


 Dit was een van de eerste indrukken nadat we uit de auto zijn gestapt en richting de Schlucht lopen.



 Dit beloofd zo te zien heel mooi te worden.

Kristal helder water kugelt door deze beek naar beneden.
En dat alles bij een strak blauwe lucht.

Want vandaag genieten we eigenlijk voor het eerst , van een volle zon dag, met een temperatuurtje van zo rond de 22 a 23 graden.



Stefan en Ciska wachten rustig af op dat wat komen gaat.

Hier beginnen we aan de klim cq wandeltocht door de Schlucht.

Een door moeder Natuur gevormde kloof in de aarde.

En het was ons sterk aanbevolen , door kennissen , om een schlucht te gaan bewandelen als je eenmaal in Oostenrijk bent..









Ongeloofelijk hoe nietig ik me voel op het moment als ik zoiets zie, en woorden ontbreken mij, ik denk dat ik ook alleen maar de foto;s laat zien, die spreken voor zich.









De gelopen route , waarmee we een kleine 2 1/2  a 3 uur mee bezig zijn geweest.



 Maar de beloning was, net als de wandeling , groots

namelijk : Jausenbrettl met een radler.


Een plank met daarop;

* een gerookte worst die de structuur en stevigheid had van een groninger metworst
* Gerookt spek
* Schencke
* Kaas ( zowel in plakken als gesmolten )
* een soort Pate van  varkensvlees
* Ham
* Augurk
* Kruidenboter
* Gele peper

En dit alles meet een heerlijke Radler. ( immers er moest nog weer naar de camping terug worden gereden.

Ik moet eerlijk zeggen , dat de aanbeveling die ons is gedaan door de kennissen mij goed is bevallen, ik sta open voor meer van dit soort suggeties.
Kortom een meer dan geslaagde dag , die nog lang in mijn geheugen zal blijven zitten.