Pagina's

woensdag 5 augustus 2015

De Großklöckner

Voor dat je nu denkt " huh? hebben ze de Großklöckner bewandeld? " Nee dat hebben we niet. Integendeel zelfs we hebben de Großklöckener alpenstraße met de auto afgelegd. Nu we hier zijn in Oostenrijk is dat wel een "must see " dat op ons  "to do list " staat .

Na ruim 140 kilometer eerst te hebben gereden met de auto van Karinthië naar Tirol zie je het landschap onderweg langzaam aan je voorbij trekken , maar ook veranderen. Nu zou je denken een berg is een berg maar toch zie je verschillen.

 Onze eerste stop , vlak voor de Großklöckner alpenstraße.
En hier is het reeds genieten van een prachtig uitzicht.
 Een töpferei die allerlei aardewerken schalen , potten en weet ik al wat niet meer verkoopt.
 En heel langzaam komt het besef dat de bergen toch wel gigantisch zijn. Als ik dan die kleine auto's tegen zo'n achtergrond aan vergelijk.






Zicht op het dal van Heiligenblut.







Nadat we met z'n allen van dit uit zicht hebben mogen genieten , vervolgen we onze tour naar boven.
Eenmaal door de Tolpoortjes , want het is een nogal druk bezochte tol weg , waar handig een toeristische attractie van is gemaakt. Maar goed nadat eenmaal de € 34,00 met nog wat korting is betaald gaan we naar boven.
Echter na ruim 1 kilometer te hebben gereden gaat de auto van Wim kapot en valt nagenoeg stil. Hij weet echter in een soort van noodloop kruipend de auto 300 meter hogerop op een parkeer plaats te krijgen, waar wij inmiddels waren gaan staan.


 En daar begon het  bellen / regelen met de ANWB verzekeringen etc etc.

Tja en dan sta je niet op de meest voor de hand liggende plaats met pech.

 En dan is het wachten....... wachten .... en nog eens wachten op een telefoontje vanuit Nederland , waarmee je verder kan.


Maar eerlijk is eerlijk, er zijn slechtere plekken om te staan wachten.







Aangezien er lang moest worden gewacht , is er besloten iemand extra bij ons in de auto te nemen en toch even naar boven te rijden.

 Halverwege de weg nog even weer uitgestapt om te genieten van de prachtige natuur.

En langzaam komt de grootste berg van Oostenrijk naderbij.
Astrid voor een van de vele stroompjes die links en rechts uit de bergen stromen.



Echte Edelweis

De Großklöckner in vol ornaat, met de gletsjer van af de Kaiser Franz Josef Höhe bekeken.

Een  overweldigend stuk natuur , waar ik me ontzettend klein voel.
Wel goed is te zien dat de gletsjer steeds verder terug wijkt , door waarschijnlijk opwarming van de aarde.


De onontbeerlijke Groeps Selfie op ruim 2500 meter hoogte.

Het meer voor de Großklöckner waar jaren geleden nog de gletsjer  lag. 
Tevens geeft het ook de enorme immensiteit aan van dit natuurschoon. Als je goed kijkt op de foto zie je nog heel klein een paar mensen lopen.


Wim en Rolina hebben het inmiddels voor elkaar gekregen om bij een garage terecht te komen onder in het dal bij Heiligen blut , om te kijken of daar de auto is te repareren.

Vermoedelijk is de brandstofpomp kapot en zoals verwacht ligt deze nergens in Oostenrijk op Voorraad.
Als het een beetje mee zit zal de auto over een dag of 3 gerepareerd kunnen zijn.

Kortom een enerverende dag die we ons iets anders hadden voorgesteld.  Neemt niet weg dat we toch op een van de meest uitzonderlijke plaatsen in Europa zijn geweest.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten