Pagina's

zondag 27 september 2015

Van Ravenswoud naar Westervelde

Ivm de dagelijkse beslommering en allerlei redenen om niet te kunnen lopen , was het vandaag na een aantal weken eindelijk weer eens zover.

We gaan weer een stuk lopen van het Drenthepad, en wel van Ravenswoud naar Westervelde. Op papier een stuk van ruim 17 kilometer echter in de praktijk 20,5 km.
En dan moet ik eerlijk zeggen , de laatste kilometers vandaag duurden en duurden en duurden.




Maar eerder op de dag waren we voortvarend begonnen , mede geholpen door de toch weer mooie omgeving.

Al pratend en keuvelend lopen we door het Fochterloer veen.
Waar we bijna vergeten om eens om ons heen te kijken.
We komen al snel tot de conclusie dat: 
"Elke dag een cadeautje is "


Ondanks dat de heide reeds is uitgebloeid , levert ook dit jaargetijde weer prachtige plaatjes op.
Een boom vol met bessen tegen een strak blauwe lucht.
Een mooi contrast
Volgens een voorbijganger , schijnen hier ook kraanvogels voor te komen.

Dat geluk hadden we dan niet om deze te spotten, wel zie je heel veel gebeuren wat betreft vogels echter te ver weg om goed voor de camera te krijgen en te snel om met een verrekijker goed te kunnen volgen.

Maar dat ze er waren was wel zeker. We waren zeker niet alleen.
De Pieterman brug.

"What's in the name "

Na een kleine 2 uur te hebben gelopen besluiten we om even te pauzeren en om de inwendige mens te voorzien van enige energie.

De gesmeerde boterhammen Ham/kaas waren dan ook in een oogwenk verdwenen.

Jammer genoeg begint langzaam de lucht te betrekken en wordt het kouder.
Maar zolang het droog blijft hoor je ons niet klagen.

Een paar honderd meter verder lopen we Veenhuizen binnen.
Het dorp wat bekend staat om z'n gevangenis.
En het leuke is dat zo'n beetje iedere woning een spreuk of woord in de voor gevel heeft staan die de deugden van het leven benadrukken.

Gaf / geeft ook voor de gedetineerden stof tot nadenken.




Heb het idee dat er vaak iets van soep werd gegeten.



Humor? of bittere waarheid?

Ik heb het idee van alle twee een beetje.






Dit is toch wel het meest vreemde stukje wat we tot dus ver hebben gelopen wat betreft het Drenthepad.

We worden hier over een begraafplaats heen geleid.


Een deel van de begraafplaats is een oorlogsbegraafplaats tgv de tweede wereld oorlog.

Ik moet zeggen er zijn mooiere plekken om te lopen. Een beetje luguber zeg maar.







Hier kwamen ook langzaam tot de conclusie dat het iets verder is dan wat er eerst werd gedacht. Want op dit punt gaf de navigatie al aan dat we reeds 13 a 14 km hadden gelopen. En we moesten volgens het boekje nog 4 a 5 kilometer.

Het laatste stuk zijn we dan ook op karakter doorgekomen ( vandaar ook geen foto's ) en stopte de teller uiteindelijk op 20,5 kilometer. in de laatste kilometers ook nog eens ruim 2 a 3 kilometer mis en/of om gelopen door een wijziging in het parcours.

Eerlijk gezegd iets te ver als je een paar week niet hebt gelopen.
Neemt niet weg dat we weer iets dichter bij het eind punt zijn gekomen.

Nog 39 kilometer.